Μετά το “Nymphomaniac” του Λαρς Φον Τρίερ, μία εξαιρετικά προκλητική ταινία αλλά με βάθος και ουσία που σπανίζει, έρχεται η νέα σκηνοθετική απόπειρα του εξίσου ανατρεπτικού σκηνοθέτη, Γκασπάρ Νοέ, το “Love”, για να ταράξει κοινό και κριτικούς και να προκαλέσει.
1η Ιανουαρίου, νωρίς το πρωί. Το τηλέφωνο χτυπάει και ο Μέρφι ξυπνάει δίπλα στη νεαρή σύζυγό του και το δυο ετών παιδί του. Ακούει το μήνυμα στο τηλεφωνητή όπου η μητέρα της Ηλέκτρας ρωτάει γεμάτη αγωνία μήπως έχει κάποιο νέο από την κόρη της. Καθώς αγνοείται εδώ και αρκετό καιρό και φοβούμενη ότι κάτι πολύ άσχημο της έχει συμβεί. Κατά τη διάρκεια μιας ατέλειωτης βροχερής μέρας ο Μέρφι βρίσκεται μόνος στο διαμέρισμα του, να αναπολεί την πιο όμορφη ερωτική σχέση της ζωής του, τα δύο χρόνια που πέρασε με την Ηλέκτρα. Ένα φλεγόμενο πάθος γεμάτο υποσχέσεις , παιχνίδια, υπερβολές και λάθη…
Σημείωμα από το σκηνοθέτη
Για χρόνια ονειρευόμουν να κάνω μια ταινία στην οποία θα αναπαράγεται πλήρως το πάθος ενός νεαρού ερωτευμένου ζευγαριού με όλες τις φυσικές και συναισθηματικές υπερβολές του. Ένα είδος Amour fou(τρελού έρωτα), η πεμπτουσία αυτού που οι φίλοι μου και εγώ έχω ζήσει. Ένα σύγχρονο μελόδραμα που ενσωματώνει πολλαπλές ερωτικές σκηνές και υπερβαίνοντας το γελοίο τμήμα που υπαγορεύει πως μία κανονική ταινία δεν μπορεί να περιέχει απροκάλυπτα ερωτικές σκηνές, έστω και αν στον καθένα νέο αρέσει να κάνει έρωτα. Θέλω να κινηματογραφήσω εκείνο το οποίο ο κινηματογράφος έχει σπάνια επιτρέψει στον εαυτό του, είτε για εμπορικούς είτε για νομικούς λόγους: να κινηματογραφήσει την οργανική διάσταση της ύπαρξης στην αγάπη. Παρά το γεγονός ότι, στις περισσότερες περιπτώσεις, είναι η ουσία της έλξης που υπάρχει ανάμεσα στα ζευγάρια. Η αρχική πρόθεση του ήταν να δείξει έντονο πάθος, ένα φυσικό τρόπο – ζωώδη, παιχνιδιάρικο, χαρούμενο, δακρυσμένο. Σε αντίθεση με τις προηγούμενες ταινίες μου, για μια φορά, δεν πρόκειται για τίποτα άλλο από συναισθηματική βία και την ερωτική έκσταση..
Παρά τον περιορισμένο προϋπολογισμό της ifs, αυτή η πολύχρωμη ταινία, στη Cinemascope, γυρίστηκε σε 3D χάρη στις τελευταίες κάμερες. Ελπίζω ότι η απόφαση αυτή θα δημιουργήσει μια πιο καθηλωτική εμπειρία για τον θεατή. Γοητευμένος από τρισδιάστατες εικόνες για χρόνια έχω μια ατελείωτη διαδοχή φωτογραφιών σε 3D, τόσο αναλογικά και ψηφιακά. Το στοίχημα είναι ακόμη μεγαλύτερο, και η εμπειρία προβληματίζει ακόμα περισσότερο, όταν κάποιος καλείται να κινηματογραφήσει ένα
αγαπημένο πρόσωπο που πεθαίνει. Επιστρέφοντας αργότερα στις εικόνες, έχει κανείς την αίσθηση ότι έχει διατήρησε ένα σχεδόν ζωντανό κομμάτι αυτού του πρόσωπου μέσα σε ένα μικρό κουτί. Μια τρισδιάστατη εικόνα δίνει την εντύπωση, αν και παιδαριώδες και παράλογο, της κατάσχεσης μιας στιγμής του παρελθόντος πολύ καλύτερα από οποιαδήποτε επίπεδη εικόνα μπορεί. Καθως η ταινία αφορά την ιστορία μιας χαμένης
αγάπης θεώρησα ότι το 3D θα επιτρέψει στο θεατή μια μεγαλύτερη αίσθηση της ταύτισης με τον πρωταγωνιστή και τη νοσταλγική κατάσταση του. Κατά τον ίδιο τρόπο, η αφήγηση και η επιλογή της μουσικής χρησιμοποιούνται για να αποδώσουν καλύτερα τη συναισθηματική αποτυχία του πρωταγωνιστή, καθώς είναι χαμένος στις πράξεις του, όπως είναι στις σκέψεις του.
Περισσότερο από προηγούμενες ταινίες μου οφείλω το αποτέλεσμα στην τόλμη και την εμπιστοσύνη των ηθοποιών-
Αόμι, Κλάρα και Κάρλ-που με πολλή χαρά συμφώνησαν να υποδυθούν τους τρείς κύριους ρόλους. Χάρη στη δική τους δέσμευση, το ταλέντο τους και το χάρισμά τους, η ταινία LOVE έχει γίνει 100 φορές καλύτερα από ό, τι θα μπορούσα να είχα ελπίσει. Όσο για την ίδια την ύπαρξη της ταινίας, την οποία θα έχετε την τύχη να βιώσετε στη μεγάλη οθόνη και σε 3D τη χρωστάω στην μοναδική Maraval.
Από όλες τις ταινίες μου, αυτό είναι πιο κοντά σε αυτό που έχω φτάσει να γνωρίζω για την ύπαρξη, καθώς επίσης και το πιο μελαγχολικό. Και αν μου δίνει πολλή ευχαρίστηση να είμαι σε θέση να μοιραστώ αυτό το σύντομο τούνελ από χαρές και εκστάσεις, ατυχήματα και τα λάθη.
Από 22 Οκτωβρίου στους κινηματογράφους – Αίθουσες & ώρες προβολών εδώ
Αν σας άρεσε το άρθρο , κάντε Like στη σελίδα μας
athensmagazine.gr
