«Σονάτα του Σεληνόφωτος»για την Έφη Παπαθεοδώρου

61

Ο Νίκος Κατράκης  ξανασκηνοθετεί την παράσταση-ύμνο!

Μαγεία, ποίηση, θέατρο. Όλα τα συνδυάζει  η παράσταση που ετοιμάζει  ο  σκηνοθέτης Νίκος Κατράκης στο Από Μηχανής Θέατρο, στο Μεταξουργείο. Η«Σονάτα του Σεληνόφωτος» με την Έφη Παπαθεοδώρου θα παρουσιαστεί ξανά, μετά την τεράστια επιτυχία που είχε πριν δύο χρόνια.

Το εμβληματικό έργο του μεγάλου μας ποιητή Γιάννη Ρίτσου «Σονάτα του Σεληνόφωτος» έγινε θεατρικός μονόλογος από τον ευρηματικό σκηνοθέτη Νίκο Κατράκη– που παίζει και το βουβό πρόσωπο της παράστασης- και θα ξανανέβει στις αρχές Δεκεμβρίου.  Πρωταγωνίστρια του και πάλι είναι η Έφη Παπαθεοδώρου που λάτρεψε αυτή την ηρωίδα.  Μια ηλικιωμένη μαυροφορεμένη γυναίκα που υποκινείται από την παρουσία στον χώρο ενός νέου άνδρα ο οποίος παραμένει καθ’ όλη την διάρκεια του έργου βουβός και απαθής. Καταφέρνει όμως να ξεδιπλώσει  ότι κρύβει μέσα της αυτή η γυναίκα, φέρνοντας την στα όρια της καθώς γίνεται μια λυσσαλέα πάλη των διαφορετικών γενεών…

Μια ατμοσφαιρική παράσταση όπου η ηλικιωμένη μαυροφορεμένη  γυναίκα… παρασύρεται από το φεγγάρι και κάνει εξομολογήσεις ψυχής  σ’ ένα «παιχνίδι» ανάμεσα στην αλήθεια και  την φαντασίωση της στιγμής…                                                                                              Βασικό θέμα του έργου είναι η καταλυτική δράση  του χρόνου και των συνεπειών του σε όσους  δεν μπορούν να τον ακολουθήσουν… Άλλα θέματα που θίγονται στην παράσταση είναι η φθορά, η μοναξιά, η ελευθερία, ο έρωτας, η καταπίεση της  γεννετήσιας ορμής, ο θάνατος, η ποίηση αλλά και ο άνθρωπος ως κοινωνική ύπαρξη.

Ο σκηνοθέτης  Νίκος Κατράκης προσεγγίζει με σεβασμό το έργο του μεγάλου ποιητή και καταφέρνει να φτάσει στην «καρδιά» των νοημάτων της  ζωής αλλά και των μεταφυσικών φόβων που απασχολούν όλους μας…                                          Ξανακάνει  μια … βουτιά, σε μια συγκινητική παράσταση και ανακαλύπτει νέα μυστικά της, «φρεσκάροντας» τις παλιές σκηνές που απογείωσαν πριν δύο χρόνια το κοινό.

Η  σπουδαία ηθοποιός  Έφη Παπαθεοδώρου, μέσα από μία γκάμα συναισθημάτων και έκφρασης «ντύνεται» την αστή  μαυροφορεμένη ηλικιωμένη κυρία που δε τολμά να αγγίξει τον νέο και με τις συγκινητικές ονειροφαντασίες, τις αρνήσεις και τις διηγήσεις της μεταφέρει επί σκηνής, έναν ολόκληρο κόσμο μεστό από συμβολισμούς και νοήματα…  Μάλιστα αποκαλύπτεται και η εξαιρετική φωνή της καθώς σε κάποιο σημείο της παράστασης  ερμηνεύει ένα παλιό γαλλικό τραγούδι!

Μέσα σε όλα  αυτά, ακούγεται και η καθηλωτική φωνή αφήγησης του αξέχαστου Μηνά Χατζησάββα… Μιά παράσταση που για 60 λεπτά παρασύρει τον θεατή σε μια «ονειροπαγίδα»συναισθημάτων καθώς η σκοτεινή κάμαρα φωτίζεται μόνο από το φως του φεγγαριού… « Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου.Τι φεγγάρι απόψε! Είναι καλό το φεγγάρι-δε θα φαίνεται που άσπρισαν τα μαλλιά μου.Το φεγγάρι θα κάνει πάλι χρυσά τα μαλλιά μου. Δε θα καταλάβεις. Άφησε με να ‘ρθω μαζί σου…» λέει η ηρωίδα στον νέο. Τελικά όμως δεν ξεφεύγει από την «αιχμαλωσία» του χρόνου…